Skoncentruj się na własnym oddechu!
Nawet niewielkie zmiany w sposobie oddychania mogą odczuwalnie poprawić wydolność twojego organizmu, pozwolą ci się odprężyć a nawet poprawić postawę ciała. Oddech i impostacja głosu są ze sobą ściśle powiązane. Prawidłowy, emocjonalny oddech pozwala na swobodne i bardziej nośne brzmienie głosu, co jest kluczowe zarówno w śpiewie, jak i mowie.
O tym jak ważny jest oddech świadczy fakt że bez powietrza możesz przeżyć tylko kilka minut :)
Weź głęboki wdech!
Decydując się na lekcję śpiewu wykazujesz się wielką odwagą! Pierwsza lekcja śpiewu bywa niezwykle stresującym doświadczeniem. Sam fakt konieczności zaprezentowania swego głosu obcej osobie sprawia, że ogarnia nas trema oraz pojawia się wiele sprzecznych emocji i myśli. Widzimy możliwość swojego rozwoju, równocześnie odczuwając niepokój przed tą zaskakującą drogą.
Czy mam ładny głos? Czy dobrze słyszę?
Czy jestem wystarczający? Przecież ja nigdy tak nie zaśpiewam! Porównujemy się do nauczyciela, który własnemu kształceniu wokalnemu poświęcił prawdopodobnie dziesięć lat! Nauka śpiewu to proces, który wymaga czasu i spokoju. Kochani śpiew jest wspaniałą formą uwalniania własnych emocji ale również ciężką pracą, która angażuje całe nasze ciało i uczy nas samoobserwacji oraz akceptacji swojego oryginalnego, naturalnego głosu, który jest naszym atutem!!!
Pierwsza lekcja aktorstwa to moment przełomowy.
To zetknięcie się z własnym ciałem, głosem i emocjami
w zupełnie nowy sposób. Dla wielu jest to wyjście ze strefy komfortu, ponieważ aktorstwo wymaga otwartości, odwagi i gotowości do eksperymentowania. Pokonanie tremy – Naturalnym odczuciem jest lęk przed oceną i ekspozycją na innych. Pierwsza lekcja często konfrontuje z niepewnością i stresem scenicznym. Świadomość ciała i głosu – Początkowo uczniowie często nie zdają sobie sprawy z napięć w ciele i ograniczeń w głosie. Uwalnianie głosu i ruchu to pierwszy krok do swobody scenicznej. Przełamanie blokad emocjonalnych – Aktorstwo wymaga prawdziwego przeżywania emocji. Nie każdy od razu potrafi je wyrazić na scenie, bo wiąże się to z odsłonięciem siebie. Otwartość na improwizację – Wielu uczniów boi się popełniać błędy, tymczasem aktorstwo to ciągłe eksperymentowanie i gotowość na nieznane. Aktorstwo to nie tylko sztuka sceniczna – to również potężne narzędzie rozwoju osobistego. Regularne ćwiczenia aktorskie wzmacniają pewność siebie, poprawiają komunikację i uczą świadomego wyrażania emocji. Po pierwszych zajęciach uczestnik zaczyna dostrzegać zmiany – zarówno na scenie, jak i poza nią. Z czasem aktorstwo staje się nie tylko formą ekspresji, ale także sposobem na lepsze rozumienie siebie i otaczającego świata.
STRACH MA WIELKIE OCZY!
Podczas śpiewu lub przemówień publicznych odczuwamy niedorzeczny, wręcz surrealistyczny lęk wywołany wyobrażeniem ewentualnej krytyki, który wynika między innymi z wewnętrznego przekonania, że jesteśmy niewystarczająco przygotowani, błyskotliwi, generalnie mało utalentowani i zbyt przeciętni by zabierać głos w przestrzeni publicznej a to na pewno zostanie zauważone i źle ocenione przez innych. Zaczynamy wtedy realizować nie swoje cele a skupiamy się na spełnianiu domniemanych przez nas oczekiwań innych ludzi.
TREMA JEST DOBRA POD WARUNKIEM ŻE WYZBĘDZIEMY SIĘ LĘKU I POZWOLIMY BY OWŁADNĘŁA NAMI JEDYNIE EKSCYTACJA I ENERGIA DO DZIAŁANIA!!! Istnieją techniki, ćwiczenia których celem jest uświadomienie sobie realnych umiejętności i wyeliminowania poczucia zagrożenia podczas występu publicznego.
TREMA NIE ZNIKA, TREMĘ TRZEBA OSWAJAĆ!!! NIE WZMACNIAJ SWOJEJ TREMY POPRZEZ STAWIANIE SOBIE NIEWYKONALNYCH NA DANY ETAP PRACY Z GŁOSEM CELÓW!!! CEL MUSI BYĆ TWÓJ, W ZGODZIE Z TWOIMI POTRZEBAMI I MOŻLIWOŚCIAMI!!!
VOCAL ART PROJECT- OLGA RUSIN
